Kapalı döngü VR: stres okuyan adaptif zorluk platformu

VR eğitim ve simülasyon sistemlerinin en büyük eksiği herkese aynı zorluğu vermeleridir. Kullanıcı zorlanınca öğrenme durur, kolay gelince dikkat dağılır. Bu platform, başlığın kendi göz, yüz, el ve baş sensörlerini kullanarak kullanıcının bilişsel yükünü gerçek zamanlı okuyor ve sanal ortamı buna göre yeniden ayarlıyor; ek biyometrik cihaz gerekmiyor.

Sistem önce yüz seksen saniyelik kişiye özel bir baseline çıkarıyor, ardından beş saniyelik kayan pencerelerde pupil çapı, göz kırpma ritmi, yüz gerilimi ve el titremesinden bir stres skoru üretiyor. Skor dört bölgeye ayrılmış bir uyarlama motorunu besliyor: kullanıcı rahatladığında görev zorlaşıyor, zorlandığında geri çekiliyor. Ani salınımları engellemek için asimetrik histerezis kullanılıyor, yani sistem yukarı doğru hızlı, aşağı doğru temkinli tepki veriyor.

Bu bir araştırma prototipi

Platform iki bilişsel görev, ortam içi bir iş yükü anketi ve karşıt dengelenmiş bir deney akışıyla birlikte geliyor; her oturumdan on ayrı dosyada zaman damgalı ham veri çıkıyor. Veri kayıt hattı uçtan uca doğrulandı ve tam durum makinesi baştan sona koştu.

Buna karşılık gerçek katılımcıyla deney henüz koşulmadı. Bu nedenle stres tahmininin doğruluğu ve geçerliliği bilinmiyor ve platform “doğrulanmış” değil, çalışan prototip olarak sunuluyor. Şu an mevcut olan şey, sensörden karara ve karardan ortama uzanan döngünün kapanmış olmasıdır; doğruluk iddiası ancak katılımcı deneyi koşulduktan sonra yapılabilir.

Mimarinin taşınabilir olduğu yer şurası: insan-makine arayüzünü ölçülebilir hâle getiren bu döngü, operatör eğitimi, simülatör tabanlı yeterlilik ölçümü ve ergonomi çalışmalarına doğrudan aktarılabilir.